Beowulfus / I-VII / VIII-XIV / XV-XXI* / XXII-XXVIII / XXIX-XXXV / XXXVI-XLIII
Tunc fuit jussa celeriter
Aula intrinsecus
Manibus ornari.
Multitudo ibi erat
Virorum et foeminarum,
Qui opus perficerent.
Hospitales aedes ornatae fuere.
Auro variegata splendebant
Textilia secundum parietes,
Mirabilia visu multimodo
Viro cuilibet,
Qui ea intuebatur.
Fuerat clara domus
Destructa valde
Omnis intrinsecus;
Ferreis vinculis.
Munito, serra dehiscente,
Lacunari nulli pepercerat
Ille miser.
Nefandis sceleribus
Versicolor in fugam actus,
Vitae desperans
Haud facile obtinuit
Effugiendi
Opportunitatem, quam optavit.
Sed adversarii debet
Anima esse succisorum
Necessitate coacta
Mortalium
Terricolarum
In parato loco:
Ibi ejus corpus
Jacet cubili fixum,
Sopitum post epulas.
Tunc erat tempus statutum,
Quo in aulam iret
Halfdani filius.
Voluit Rex ipse
Convivio accumbere.
Non ego rescivi
Virtute praestantius
Agmen circa suum
Thesauri datorem bonum stetisse
Inclinarunt se tunc in sedilia
Praemia habituri plena.
Laetabantur pedetendim.
Mactarunt medi poculis
Copiosis amicos suos
Fortes animo
In aula celsa
Hrodgarus et Hrodulfus.
Aula intus erat
Amicis plena.
Sine fraude firma
Populus Scyldingos
Usque promovit.
Dedit tunc (Rex) Beowulfo
Lanceam Halfdani
Signum solvendae
Victoriae mercedi
Aurato capulo,
Galeam et loricam.
Eximium praeterea gladium
Multi viderunt
Coram satrapa portari.
Beowulfus accepit
Poculum plenum in cenaculo.
Non ille ibi
Opum donis
Suppeditatis
Erubescere necesse habuit.
Nonne rescivi
(Quod) benigna, quatuor
Cimelia auro
Ornata
Virorum multos
Secundum mensas
Alios aliis tradidisse
Circa protectoris aulam.
Castellum principale
More munitum
Gazas custodivit,
Ne multas reliquias
Gluto posset
Fricatione durus explorare,
Si delictis periculosum
Iterum cum furore
Reverti contigerit.
Jussit tunc satraparum protector
Egregias equas
Pingues visu
Ad domum duci
Intro. Veloci
Illarum uni inerat
Ephippium arte rutilans,
Magni aestimatum.
Illa fuit militaris sedes
Excelsi Regis,
ubi gladiorum ludo
Filius Healfdani
Operam dare voluit,
Nunquam incessu fallax
Assueta bello
Cum strages edenda esset.
Et Beowulfo
Utramque
Velocem arvi amicam
In potestatem tradidit,
Apparatu bellico et armis
Jussit eum bene uti.
Ita liberaliter
Excelsus dominus
Custos thesauri virorum
Fortia gesta retribuit
Equis et rebus praetiosis.
Similia nemini appuerunt,
Qui id enarret
Vere secundum rationem.
Adhuc cuilibet
Satraparum dominus
Qui cum Beowulfo
Maris vias emensi fuerant,
Ad medi mensas
Cimelia obtulit,
Haereditatis reliquias:
Et tunc singulis
Jussit auro satisdari,
Quos Grendel
Ante flagitio vexaverat.
Sic sublimis pluribus adhuc
Voluit refugum esse.
Illum providens deus
Fato defendit
Et ejus mentem.
Deus omnes res regit
Humani generis,
Ut adhuc facit.
Igitur digna erit merces:
Unum quemque optimum animo,
Pro retributione multus
Manebit
Amor et odium,
Prout longa hic
In his miseris diebus
Vita profuit.
Ibi erat cantus et instrumenta
Invicem juncti
Coram Halfdani
Exercitus duce
Faucium organis salutato,
Elogiis jugiter exercitis.
Deinde aulicis ludum
Hrodgari poeta
Super medi mensis
Memorare debuit
Cum Finni prole,
Ubi eam navali expeditione tactam
Miles Halfdanides
Robor Scyldingorum
Frisica strage
Prostravit.
Nequidem Hildeburga
Gloriari opus habuit.
Jutorum foedus
Injuste fuit
Fractum adversus dominum.
In eos bellum susceptum
Et liberos, fratresque
Genere junctos.
Ruebant tela per vulnera
Id fuit luctu
Foeminae, haud quaquam
Sine causa, Hoteri filiae.
Divinum per limites
Postquam mane venit,
Tunc illa sub aethere
Videre potuit
Caedem perniciosam cognatis,
Ibi olim maximo habitis
Mundano gaudio.
Mavors omnes abstulit
Finni phalanges,
Exceptis paucis aliquibus,
Ne posset
In loco praestituto
Bello maritimo
Aliquem oppugnare.
Ne miseros superstites
Internecione delerent
Regis satrapae,
Ille Regi
In reconciliationem obtulit, quod
Illi residuas mansiones
Omnes cederet
Aulam et thronum
Quod dimidiam potestatem
Cum Jutorum liberis
Possideret;
Et dona pecuniaria
Imponeret praestanda cito
Die quoquis.
Dani ditarunt
Classem
Annulis exspectatis,
Addita insuper valde
Divite gaza
Gravi auro.
Ita ille Frisonum genus
In triclinio
Confirmare voluit.
Tunc conventio inita
Ab utraque parte,
Firmata libero foedere.
Finnus maritimus
Animo vafer
Jurejurando decrevit:
quod miseros superstites
Sapientum consilio
Quaestoribus regeret:
Quod quaestor ullus aliquem
Nec verbis nec factis
Lacesceret, cogeretve:
Nec per fraudem dolumve
Aliquando excogitatum,
Dum sui annulorum
Datoris signa sequeretur,
Domino infidus esset,
Ubi ejus indigeret:
Si inde Frisonum alicuius
Nefandus dictu
Caedis aestus fervidus
Animum subierit,
Tunc gladii acie
Poena sumeretur.
Jusjurandum praestitum fuit,
Et insuper aurum
Elatum ex thesauro,
Exercitus Scyldingorum
Praestantissimi milites
Affuerunt caedi assueti
Ad istud jusjurandum,
Facile visi
Sanguine tinctis loricis,
Cristis porcinis omnibus auratis.
Superstiti ferrum durum
Nobili multo
Vulnera inflixerat:
Alii strage occubuere.
Rogavit tunc Hildeburga
Ad caesorum rogum
Suorummet filiorum
Suevonum phalanges
Tradita corpora
Cremare, et incendio consumere
Brachia et humeros.
Femina maerebat;
Gemebat epicediis
Militem sublatum.
Ivere in nubes
Stragis ignes maximi
Strepentes juxta acervum;
Congeriem omnem liquefecere.
Vulnerum portae disruptae sunt:
Inde prosiluit sanguis.
Inviso morsu cadavera
Flamma universa glutivit
Entium voracissima, eorum
Quos ibi mavors abstulit:
Utriusque gentis erat
Militare rubor concussum.
Discessit tunc
Bellator castris
Visitatum, cognatis
Caesis, Frisiam:
Visum mansiones
Et metropolem maritimam
Adhuc strage rutilam.
Hiemem transegit
Cum hoste miseria tecto.
Patriae meminit
Tamen, ut posset
Per mare persequi
Indictam expeditionem.
Mare tempestate aestuabat
Luctans contra ventum.
Hiems aquas clausit
Glacie constrictas,
Donec alter veniret
Annus in mundum
Ut huc usque facit.
Cum continua
Mansiones revidisset
Gloriosa sereni aëris temperies,
Tunc fuit hiems excussa
Pulcro terrae gremio:
Interdicto exulem
Hospitem terra
Sollicite expulit.
Magis oportunum judicavit
Id tempus maritimo itineri,
Ut iratum consilium
Exsequi posset,
Quod in Jutorum genus
Secum statuerat.
Ita nec degeneravit
Vitae statu,
Dum Hunlafidis
Bellonae jubaris
Ferrum optimum
In pectus immersit.
Hoc erat inter Jutos
Etiam notum.
Ita animo periculosum
Finnum rursus oppressit
Ensis pernicie lapsum
Apud ejus propriam domum.
Ex quo diro impetu
Gudlafus et Oflavus
Post maritimum iter
Dolorem animo conceperunt.
Exprobratum miseris, quod
Non ullo modo possent
Vafrum animum
Tenere in pectore.
Tunc aula fuit evacuata
Hostium vitis,
Insuper Finnus occisus
Rex inter multos,
Et ipsa regina capta.
Cito Scyldingi
Ad naves portarunt,
Omni occupata
Terra regis,
Quae in Finni domo
Invenire potuerunt
Monilia gemmis praetiosa.
Itinere maritimo
Regalem feminam
Ad Danos eundo
Duxerunt. Coram populo
Paean fuit cantatum:
Laetitiae poemata
Ludos deinde exceperunt.
Exhilaravit convivas musica.
Pocillatores obtulere
Vinum mirabilibus pateris.
Tunc venit Wealtheo ultra
Incedens sub aurata
Corona, ubi tunc divi
Duo sederunt
Fratrueles.
Tum adhuc fuit eorum
Pax unita:
Alter alteri
Fidus. Insuper ibi
Hunferd Orator
Ad pedes sedit
Domini Scyldingorum.
Unusquisque
Ejus in animo confidebat,
Quod ille haberet mentem
Elatam, quamvis suis
Cognatis non esset propitius
Inter acierum ludos.
Locuta tunc Mulier Scyldingorum:
Accipe hoc poculum
Dilecte domine mi
Opum distributor;
Tu in aula esto
Exhilaratus vino erga viros;
Et alloquere Gothos
Clementibus verbis:
Ita faciendum est.
Esto erga Gothos laetus
Munerum memor
Prope et procul.
Nonne statuisti,
Ut mihi relatum,
Quod tu pro filio velles
Victoria potentem habere.
Lar lustratus est;
Coronis aedes lucidae:
Fruere dum potueris
Multo hydromele.
Et tuis cognatis
Relinque populum et regnum.
Deinde statim tu
Deum creatorem videbis.
Ego meo novi gaudio,
Fortis protector, quod ille
Juvenes
Velit honore habere,
Si tu, ante quam
Ille, amicus Scyldingorum
Mundum reliqueris.
Spero, quod
Ille bono
Remunerare velit
Nostrum successorem,
Si omnis meminerit
Quem nos sponte,
Et moniti
Ab adstantibus, illi
Ante, honorem fecimus.
Rediit tunc ad sedem,
Ubi eorum filii erant
Hrethricus et Hrothmundus,
Et nobilium filii
Juvenes una.
Ibi divus sedit
Beowulfus Gothus
Apud istos duos fratres.
Illi poculum fuit oblatum
Et amicae invitationis
Verbis monitus,
Et affabre ornatae auro
Benigne ostensae
Brachilaes rubrae duae
Armillae et monile
Torquium maximum
Quarum ego in mundo
Mentionem fieri audivi.
Nullum ego sub coelo
Praestantiorem rescivi thesaurm
Cimeliis virorum,
Ex quo ad domum
Divertit ejus
Bratingsburgum
Brosingorum monile.
Monile et praetiosa ornamenta
Arte facta viri
Peregrini, brachii divitis,
Elegit semper alacer.
Istud monile abstulerat
Higelacus Gothus
Nepoti Suertingi,
Novissimo itinere,
Postquam ille sub signis
Suis omnium optimus
Bellicas vestes induerat.
Illum Parcae delevere,
Postquam ob arrogantiam,
Damnosam peiterat
Vindictam Frisonibus.
Ista ornamenta transtulit
Topazionibus
Trans aequor plena
Potens dominus.
Sub clypeo ille
Cecidit. Cesserant
Tunc in generoso sinum
Animo Regis
Pectoris ornamentum
Et armillae simul.
Foedos stratorum caede
Acervos spoliis exuentes
Ex jure belli
Gothici viri
Stragis locum tenuerunt.
Aula musicam resumsit.
Wealtheo loquebatur,
Illa coram
Heroe dixit:
Utere hoc monile
Beowulfe dilecte!
Sit illud faustum,
Atque horum ornamentorum
Fruere cimeliis,
Et vigeas bene.
Monstra te fortem
Et his nobilibus
Esto consiliis benignus.
Ego te ejus mercedem faciam
Nacturum. Tu consequeris,
Quod te procul et prope
Omnes undique fortes
Viri mactent laudibus
Aequaliter tam late,
Quam mare cingit
Vento obvia litora.
Esto dum tu vixeris
Heros beatus
Ego tibi remunerabo
Gaza divite.
Esto filiis meis
Rebus gestis opportunus.
Gaudio fruens
Hic est quilibet satrapa
Alius alii confidens.
Animo mites,
Domino fidi
Ministri estote,
Concordes cum gente.
Omnes parati ad bibendum
Proceres sunto,
Ita ego peto.
Ivit tunc ad sedem.
Ibi fuit convivium optimum.
Bibebant vina viri.
Fatum nesciebant
Olim viris dirum,
Quod invasit
Satrapas multos.
Postquam vesper advenit,
Et Hrodgarus discessit
In suam Basilicam,
Dives cubitum,
Domum custodiebat
Innumera multitudo nobilium,
Ut saepius ante fecerant.
Scamna tabulata praepararunt.
Strata ultro citroque erant
Culcitris et pulvinaribus.
Hydromelis pocillatorum quidam
Promptus et laetus
Cubicula quieti designavit.
Posuerunt sua ad capita
Belli scutiformes
Asseres: lignum politum
Ibi in scamno fuit:
Super principe
Faciles visa
Excelsiori gradu galea,
Annulata lorica.
Bellica ligna magnifica
Erant ibi eorum,
Ut saepe fuerant,
Ad caedem parata.
Tum domum, cum in praetorium
Ivere, quibus
Conveniens id faciendi tempus,
Quemadmodum idem domini
Usus postularet.
Fuit ista familia fausta.
Inclinarunt tunc ad somnum.
Quidam dolore poënas dedere
Vespertinae quietis.
Ita iis nimis saepe accidit,
Ex quo obrutos vino
Grendel coacervata
Injuria affecit,
Donec fine veniret
Mors post peccata.
Apparuit,
Late nota viros
Quod persecuta sit,
Dum viveret,
Adhuc, exosos,
Longo tempore
Post, internecino bello,
Grendelis mater,
Femina malitiae docta.
Crudelis eos recordata est,
Qui aquae horridae
Inhabitarent
Frigida flumina.
Post certamen fiebat
In internecionem
Contra fratres,
Patres, cognatos.
Illa tunc rutilans discessit,
Caedi destinatos
Homines gaudio exutos
Deserto occlusum.
Inde excitavit multa
Elementa spirituum.
Fuit ibi Grendel.
Quidam istorum furciferorum
Periculosi erant.
In aula invenit
Exspergefactus vir
Caedis invitatorem.
Ibi illi tristis
Conflictus evenit:
Attamen meminit
Viribus potens
Custodiae firmae, dono
Quam illi deus dedit,
Et potestatis
Eos, qui vivebant
Consolandi et adjuvandi.
Igitur
Inimicum superavit;
Oppressit inferni spiritum.
Tunc ille miser abiit
Gaudio expers
Lethi mansionem visum
Humani generis hostis;
Et ejus mater
Adhuc avidior
Et cruciatus meditans ire voluit
Pro itinere dolore pleno
Filii, gentem ultum.
Venit tunc in aulam
Ubi vir Danus
Circa mansionem dormivit,
Id ibi cito fiebat
Insperatum satrapis
Postquam intro ivisset
Grendelis mater.
Fuit iste horror minor
Etiamsi magnus,
Quem genti incussit violentis
Pugnae horrorem femina.
Armati viri
Deinde clausis
Induviis ferro minabantur.
Gladii cruore rubicundi
Porcos super galeis,
Acie, positos
Obvios secarunt.
Tunc fuere in aula
Duri acie stricti
Enses per objectos
Latos clipeos crebro
Elatos manibus firmis.
Praesidii non meminit
Lorica demissa,
Ubi aulicos lamia irruit.
Illa festinabat;
Voluit fores inde
Vitae consulere.
Tunc ea observata
Confestim nobilium
Unum
Firmiter correpsisse,
Dum in paludes iret.
Ille fuit Hrodgaro
Virorum amantissimus.
Praefectum (Rex) constituerat
Super utrumque mare
Potentem clypeorum caede.
Hunc in quiete
Expugnavit sanguinis sitibunda.
Satrapa Beowulfus non fuit ibi.
Sed fuit aliud
Ante decretum
Futurum munus
Glorioso Gotho.
Clamor fiebat in palatio.
Illa perfusa tabo sustulit
Familiarem manu
Saeva. Fuit renovata
Dolosa licentia.
Fuit ea compensata
Ex quo ille utrinque
Ulcisceretur
Amici vitam.
Tunc fuit Rex afflictus,
Canus Princeps
Tristi animo
Postquam satraparum
Viventium
Charissimum
Mortuum rescivit.
Celer fuit in cubiculum
Beowulfus gressu
Victoria dives heros:
Una primo mane
Ivit ducibus quibusdam
Nobilis athleta
Ipse stipatus comitibus.
Ibi sapiens quaesivit:
Utrum quid omnipotens
Iterum vellet
Post nefandos rumores
Sparsos, fieri?
Incedit tunc secundum pavimentum
Phalanx ordine, quivis
Cum sua manuali salice o:telo.
Aula lignis strepuit,
Ubi ile prudentibus
Verbis inclinando caput
Dominum amicorum
Rogavit: si illi fuisset
Post periculosa mala
Nox commoda?
Hrodgarus loquebatur
Rector Scyldingorum:
Ne quaeras de rebus prosperis:
Dolor est renovatus
Danico populo;
Mortuus est Aescherus
Yrmenlafi
Senior frater,
Meorum arcanorum particeps
Et meus consiliarius
Lateris custos;
Dum nos in proeliis
Agmina duximus;
Dum acie petivimus
duces percussum.
Talem oportet ducem esse
Antea bonus, qualis Aescherus fuit
Intulit illi intra aulam
Internecionem
Caede hostis obvolutus.
Ego non scio, utrum
Foedo fraxino fastuosus
Iteratam ediderit
Stragem. Novi:
Illa inimicitiam ulta est,
Qua tu hesterna nocte
Grendelem torsisti
Per aestuantem fervorem
Duris vinculis,
Propterea quod nimis longe
Gentem meam
Minuerat et violaverat;
Ille in pugna occubuit
Vitae reus;
Et nunc alter venit
Potens latro
Cupidus cognatum ulcisci.
Vos vitam
Capitali inimicitiae vovistis.
Istius meminere poterit
Virorum multitudo,
Qui superstites sunt,
Advortendo animum.
Lapide facilius asperiori
Malitie dura
Nunc ista jacet manu,
Quae vestris satis quibusvis
Votis fecit.
Ego id indegenas
Nostrates
Bene instructos
Dicere audivi,
Quod viderint
Similes duos
Magnis limitum palis
Paludes tenere
Suberraneos spiritus:
Horum alter erat
Quatenus verisimillimum
Cognoscere potuerunt.
Feminae dissimilis non erat.
Alter aquilae instar formatus
In hominis staturam
Exul vestigia calcat;
Sed mensura ille major fuit
Quam aliquis homo alius.
Illum ab initio
Grendelem vocarunt
Mundi incolae.
Non illius patrem novere,
Utrum ei aliquis fuerit
Olim assignatus
Occultorum spirituum.
Ille absconditus terra
Warulfi instar ejiulans.
Venosa promontoria,
Periculosas paludes tenet,
Ubi ignitus fluvius
Ex promontoriorum praecipitiis
Deorsum ruit
Fluvius sub terram.
Non est procul isthinc
Milliari statuto,
Ubi mare situm,
Super quo pendent
Pensilia nemora:
Arbores radicibus firmae
Aquas obstruunt.
Ibi licet nocte quavis
Tenebrosa miracula videre
Ignem fluentem.
Nemo illuc profectus rediit
Hominibus natus.
Eos terrae princeps,
Qui tenet ista deserta,
Canibus vexat
Ceu cervos cornibus
Tutos arboreis
petitos e longinquo,
Fugatam antequam
Animam reddant domino
In superis; antequam
In coelo habeant mercedem,
Non est haec eorum mansio,
Unde ex unda mixta
Sursum ascendens
Miseriam ad nubes
Ventus movit
Infesta tempestate,
Donec lux exstincta sit;
Caeli torpeant.
Nunc sermo longus est
De hac una
Terra adhuc ignota.
Periculosa in mansione
Ibi invenire poteris,
Multos scelestos homines
Adire si ausus fueris.
Ego tibi pro vindicta
Pecuniam rependam
Veteris gazae,
Ut antea feci,
Impletae auro,
Si via discedere poteris.
Beowulfus dixit
Filius Aegtheowi:
Nemo curis doctus
Mortalium melior,
Nisi quemcunque
Suum amicum ulciscatur,
Quem multum luget.
Nostrorum quivis
Finem exspectabit
Mundanae vitae:
Obnitetur, qui poteris,
Decretae olim morti.
Exopta a domino viris
Morte defunctis
Futuram salutem.
Surge regni custos
Foras confestim eundo
Grendelis parentis
Vestigia exploratum.
Ego tibi voveo,
Quod non ex praesidio aufugiet,
Nec in terrae profundum,
Nec in soli sylvas,
Nec in paludis abyssum,
Quoquo ire voluerit.
Eo, quod hoc die tu
Sustinuisti
Mala quaevis,
Ita tibi voveo.
Exsiliit tun senex,
Divus gratias retulit
Potenti domino
Pro illis, quae dixerat.
Tunc Hrodgaro
Equus fraenatus est
Bellicus, torta juba.
Sapientem Regem
Itinere festino
Phalanx sequebatur
Vexilla habens
Velocibus
Per sylvam vestigiis.
Latam visu
Via per terram
Euntes trans
Tenebrosum montem
Commilitones duxit,
Miserrimis
Viventibus vacuas,
Qui cum Hrodgaro
Domos infestarent.
Superavit tunc
Nobilium progenies
Praecipites saxorum clivos,
Semitis arctis,
Angusta vadatione,
Incerto itinere.
Imi promontorii,
Subactae multae domus.
Gaudio proruerunt
Antequam contingeret
Prudentibus viris
Campos videre.
Tandem forte
Sylvestria robora
Ultra aestuosas rupes
Recumbere invenerunt.
Infausta ligna
Aqua sustinuit
Cruenta et turbata.
Danis omnibus
Erat amicis Scyldingorum
Labor animo,
Sustinendus
Viris multis
Praemature
Postquam Aescheri
Ad litus
Classis occurrit tota.
Aestuabat fluctus sanguine.
Strage populus corruit
Calido tabo.
Cornua signis occinebant.
Prompti pugnarunt milites.
Phalanges omnia stravere.
Visi tunc secundum
Aequora serpentiformes
Multi mirabiles
Marini dracones natantes.
Patuit eos
In promontorii umbraculo
Ad anchoras jacere.
Tunc prandium
Frequens administrarunt
Luctuosa sorte
In velorum viis
Serpentes et ferae;
In iter proruerunt
Horridi et irrati.
Strepentia senserunt
Proelium cornua canere.
Quibusdam Gothi milites
Sagitta arcu emissa,
Vitam ademere
Navali pugna.
Qui cum principe stetere
Milites ferro duri
Iis qui in mare erant
Natatione segniores,
Mortem intulerunt.
Celeriter fiebant in mare
Contis
Uncis complicatis
Duris oppressi
Virorum multi
Et in promontorium tracti.
Mire fluctu actum
Viri intuebantur
Horrendum hostem.
Cinxit se
Beowulfus dux indumentis.
Non minus pro principe
Claro debuit exercitus
Armata manu subactum
Latum et insidiis inimicum
Mare explorare,
Quod latronum speluncas
Tegere posset.
Bellona aggressione
Improvisa ne valeret
Irata, callida dolos
Domino nocere,
Candida galea
Crista defendit
Eum, qui mare profundum
Misceret,
Explorando aequor varium
Divitiis celebratum.
Tectus fuit dominus minimine,
Cui olim
Facto armorum faber
Mira arte
Imposuit porccin
Illum exinde
Fulgidae bellicae macherae
Mordere ne possent.
Neque erat id caetera minimum
Roboris auxilium,
Cujus desiderium excitaverat
Orator Hrodgari.
Fuit manubriato ensi
Hruntingi nomen;
Praecelluit unus
Omnibus cimelis:
Acies erat calybea;
Veneno vegetabili tinctam
Hebetavit fervens sanguis
Nunquam in pugna,
Nec decepit virorum ullum,
Eorum, qui eum manibus
Strinxere, horridas
Vias ire ausi,
Castra sequendo.
Non erat prima vice,
Quod praeclara gesta
Perficeret,
Nequidem oblitus,
Quae filius Aeglafi
Aquatilis cophini gnaro
Antea dixerat
Vino ebrius,
Ubi istius gladii desiderio irritavit
Ipsum armis potentem.
Ipse serpentem stravit
Navali pugna:
Vita privatum
Dominus illustris, habito
Ibi judicio, reliquit.
Virtus generosa
Nemini alii inerat
Tanta, postquam ille
Eo (gladio) ad bellum
Se accinxerat.
Beowulfus / I-VII / VIII-XIV / XV-XXI* / XXII-XXVIII / XXIX-XXXV / XXXVI-XLIII
This LTM web-edition © 2008 Claude Pavur of Saint Louis University. This material is being made freely available for non-commercial educational use.
