Beowulfus / I-VII / VIII-XIV / XV-XXI / XXII-XXVIII / XXIX-XXXV / XXXVI-XLIII*
Viglafus vocabatur
Veoxstani filius
Dilectus dominus oceani,
Gente Scylfingica,
Cognatus Aelferi.
Vidit eum Dominus
Sub larva militari
Inimicitias pati.
Meminit tunc honoris,
Quem illi olim dederat
Mansiones divites,
Aquis tutas,
Populi auctor, quas
Suus pater possederat.
Non potuit se cohibere:
Manu sumpsit scutum,
Flavum vexillum;
Antiquo se cinxit ense,
Qui fuit olim
Manus praesidium
Filio Otheri
Ubi in pugna erat
Vindicta sumenda de amicis destituto
Veoxstani occisore
Acie gladii,
Et suis cognatis.
Attulit fulvam rutilantem
Cassidem, annulatam loricam,
Antiquos enses ethnicos,
Quem omnem mutuo dedit
Suis sociis
Belli apparatum.
Exercitui ad pugnas prompto
Nihil de inimicitia dixit,
Etiamsi sui fratris filius
Peraegre egit,
Thesauros tenuit
Multis annis
Secure et lorica,
Donec suus filius posset
Ducis perfungi munere,
Ut ejus antea pater.
Dedit illi tunc inter Gothos
Bellicum apparatum
Quemcunque innumerum,
Ubi ex vita discessit
Providus futuri.
Id fuit prima expeditio
Juvenis herois,
Quam belli impetu
Cum suo dilecto Domino
Facere deberet.
Non relatum est,
Illi vim animi
Nec vires
Defuisse in pugna,
Quod serpens expertus est,
Postquam una
Congressi erant.
Wiglafus loquebatur
Verbis ad rem multis;
Dixit sociis,
Illi erat animus moestus:
Memini ego symposii,
Ubi medo fruebamur,
Quod acceptum ferimus
Nostro domino,
In triclinio,
Qui nobis annulos dedit;
Quod nos illi
Belli apparatum
Rependere vellemus,
Si id genus illi
Opus habere contigeret,
Galeis et gladiis duris
Quos nobis ex armorio selexit
Pro hac expeditione,
Proprio arbitrio.
Meminit nostri honore
Et me opibus ditavit
Ille, qui nos armipotens
Bonos aestimavit,
Acres galeas ferentes.
Protexit nos Dominus:
Has praeclaras res
Solus proposuit
Gerendas
Populi custos
Quippe qui prae omnibus maximam
Gloriam acquisivit.
Facinora insana
Die praesenti faciunt
Nostrum dominum
Viribus indigere
Fortium militum.
Agite! eamus
Adjutum belli auctorem
Ut liber sit
Horrore immani.
Deus de me novit,
Quod mihi sit multo
Carior, quam meum
Corpus cum meis
Aureis donis: laetus
Aluit me. Ne putetis
Me timore perculsum,
Quod umbones geramus
Iterum pro patria.
Excitemus potius vires
Hostes delendo
Vitam tuendo
Aeolicorum domini.
Scio bene
Quod nulla adsit ratio,
Cur solus debeat
Gothorum nobilium
Indignationem sustinere.
Pugnandum pugnas
Nostris gladiis et galea
Lorica et gravi apparatu
Ossa tuente.
Perrupit tunc caede
Ultrici agmina tota
Ferens domino auxilium.
Paucis verbis dixit.
Dilecte Beowulfe!
Observa omnia bene
Ut tu in juventute
Olim dixisti,
Quod minime cessares
De viventibus
Judicium dicere.
Nunc gestis heros
Excelse! sollicite
Omnibus viribus
Vitam tuam defendemus.
Ego tibi hoc voveo.
Posthaec verba
Serpens iratus venit
Foedus, vafer hostis
Altera vice.
Gladius aestu rutilus
Hostium visitatavit
Invisorum corpora.
Facile ardebant clipei.
Adversus ardorem scutum non profuit
Juvene, telo pugnante
Salutem promovente:
Sed fortis juvenis
Munitus proprio scuto
Virtute subegit
Suos adversarios
Gladiis contusos.
Tunc iterum exercitus dux
.........
Viribus valida stravit
Bellica secure,
Quae cristae minaci infixa
Perniciem attulit.
Scututm dissectum est.
Fefellit in pugna
Gladius Beowulfi
Antiquus, et glaucus,
Qui illi datus fuerat:
Nec erat illi
Ferrea acies, quae posset
Prodesse in proelio.
Fuit manus nimis fortis
Quae viro cuique
Meo gaudio
Ictus inferebat.
Qui in pugna portarunt
Arma vulneribus noxia,
Non erant eo feliciores.
Tunc fuit latro
Tertia vice,
Periculosus. Ense draco
Inimicitarum memor
Irruit in Ducem:
Illi tunc largum impendit
Ardorem et aestum saevum:
Rex omnes cinxit
Tribulis perniciosis.
Cruenta
Fiebat anima sanguine:
Sudavit undis campus.
Nunc Ego utiliter
Populi Regis
Et prolixa Ducis
Gesta narrabo.
Virtute et scientia.
Adeo imbutus erat,
Ut non caveret sibi
Ab imminenti periculo.
Sed manus prompta
Animosi viri
Ibi virtute suos juvit,
Flagitiosum hostem
Fortis quando stravit
Virum fraude,
Qui gladium hebetaverat
Rutilum et pinguem.
Ex quo armis inceperat
Grassari. Iterata
Tunc vice ipse Rex
Fortis animo
Stragem ense dilatavit
Acuto et pugna acri.
Illum in loricam strinxit
Pro ira Aeolicorum protector
Circa serpentem medium.
Inimici confecti
Ex pectori spiritum expulit;
Et caeteros tunc
Subegerant
Cognati nobiles.
Talem oportet heroi esse
Militem commodo.
Fuere Domino
Expeditione victorioso intermissa
Propria gesta
Mundani negotii.
Tunc vulnus incepti,
Quod illi serpens
Antea molitus est
Ustulare et tumere.
Ille id cito sentiit,
Quod suo in pectore
Peste scelesta aestuaret
Venenum interne.
Tum princeps juvenis,
Cum ad murum
Prudens mente (Rex)
Sederet in sedile,
Vidit gigantum opus,
Quomodo lapidei fornices
Stipitibus firmati essent
Atque terrestris domus
Intra servaret domesticos.
Tunc manibus suis
Tristis Regi
Illustri satrapa supra modum
Quieto (deliquium passo) domino
Aquam administrabat
Pugna fracto
Et ejus salutem revocavit.
Beowulfus verba fecit:
Ille de vulnere loquebatur
Vulnere caede pallido.
Novit bene
Quod quotidie
Pus augesceret.
Terra gaudiis fuit
Omnis viduata.
Diei decretae
Mortis immaturae vicinus
Nunc filio meo
Tradere volo
Bellicum apparatum
Qui mihi datus fuit.
Sic tota haereditas fiebat
Pro merito,
Munere oblata.
Populum rexi
Quinquaginta hiemibus.
Non fuit gentis Rex
Circum habitantis
Aliquis, qui
Me bellicis negotiis
Facescere ausus est.
Terrorem vigere
Ego in terra jussi.
Victum animalibus
Administravi lautum.
Nec petii fraude viros;
Nec quis mihi juravit multa
Juramenta falsa
Ego ob id omne possim
Animum vulneribus aeger
Laetum habere;
Ideo mihi objicere non est opus
Armipotentem
Lethalis noxae auctorem
Meam excussisse
Animam ex corpore.
Nunc tu ocius discede
Thesaurum exploratum
Sub turre
Wiglafe dilecte!
Nunc serpens jacet
Sopitus dolore: vulnere
Thesauros abstulisse
Nunc satis est, squamigero,
Quos antea opibus
Auro refertos novi:
Promptus inspice.
Coelum lucidum praesta,
Quod ego eo firmior possim
Dehinc gazis beatam
Meam relinquere
Vitam et regnum,
Quod diu tenui.
Tunc confestim rescivi
Filio Wihstani,
Ex testamento,
Vulneribus domino
Suo nobiles aegro
Annulatam loricam attulisse
Detractam bellicam interulam
Sub arcis tecto.
Vidit victoria elatus,
Ubi ad sedem ivit,
Commilito animosus
Divitias inter monilia
Multa auro micare
Pondere gravia,
Mirabilia in pariete:
Et ex serpentis cubile
Senis, creaturas volare
Larvas. Steterunt
Attrito vestitu
Anima homines carentes
Ornamentis privati.
Ibi fuit galea numerosa
Antiqua et rubiginosa:
Armillae multae,
Arte elegantes.
Thesauris facile praecelluit
Aurum ex regione generis humai
Quavis congestum,
Attendat, qui voluerit;
Talia videre nemini contigit
Vexilla omnino inaurata,
Alto super thesauro,
Innumera maxime mirabilia
Celebrata arte poëtica.
Ex iis fulgor emanavit,
Ut regionem
Videre liceret
Miseram ultra horizontem.
Non erat serpentis ibi
Aspectus ullius.
Domesticos acies succidit.
Tunc ego in castello rescivi
Thesaurum expilari.
Antiquas gigantum operas
Unus quisque virorum
Suo in sinu custodivit
Charchesia et patinos
Proprio arbitrio:
Signa quilibet cepit
Tropheorum splendidissima,
Enses aere ornatos.
Acies erat calybea
Seni domino,
Qui istarum opum
Protector fuerat.
Longo tempore
Bella horrida gessit
Odioso contemptu
Ense furenti
Mediis noctibus,
Donec morte periret.
Aeris erat sat squamigero
Revisendi cupido
Thesauro divites.
Domesticos ensis rabidus subegit.
Ubique imperterritus animo
Vivos refocillavit
In isto loco
Aeolicorum dominus
Animo aegros ibi,
Antequam eos relinqueret.
Tunc istis opibus
Gloriosus Rex
Genti suae maestae
Subvenit vitae sub finem.
Ille iis postea cepit
Aquam immittere
Donec loquelae acies
Pectoris thesaurum perrumperet.
Magnanimus in juventute
Aurum dispensavit.
Ego pro divitiis domino
Omnibus gratias glorioso
Regi verbis dico
Augusto domino,
Quem hic aspicio,
Propterea quod potuerim
Meis carminibus
Praeteritis diebus
Tales o: divitias, adipisci.
Nunc ego in gazophylacio
Mea adquisita
Prudenti animo reponens
Augeo iterato
Carmine, opus non habens
Hic diu morari.
Jusserunt nobiles magnum
Tumulum fieri
Lucidum post rogum,
Ad moris promontorium.
Ille in memoriam
Meis carminibus
Sublimis eminet
In Hronesnesia,
Quam maria sulcantes
Postea vocarunt
Beowulfi burgum
Ubi maris Reges
Per fluctus caliginosos
Procul praetereunt
Sumptum ex collo
Monile aureum
Dominus, cui crederet, cautus
Vasallo tradidit
Juveni teligero.
Auro corusca galea
Vexillo et lorica
Jussit eum uti bene.
Tu es ultima propago
Nostrae prosapiae.
Mare manu tutrice
Universum illa agmine clausit.
Meos cognatos
Insuper Deus creavit
Duces animo fortes.
Ego eos sequar.
Illud fuit senis
Firmissimum verbusm
Pectore sagacis,
Antequam rogum eligeret
Ardentem altis aestibus:
Inde discessit
Anima, quaesitum
Justorum judicium.
Tunc acciderat
Viris imprudentibus
Res adversa
Quod in terra viderent
Dilectissimum sibi
In fine vitae
Pallida prae se ferre
Ossa: talis jacuit
Ab horribili terrae serpente
Vita spoliatus
Malitie acto.
Annulorum thesauros diu
Serpens unjusto brachio
Regere non potuit:
Sed eum ferri
Acie exterminarunt
Dura nobiles, orbatum
Bilosis reliquiis;
Ut adversarius
Vulneribus quietus
Rueret in terram,
Gazophylacium prope.
Nemine superstite,
Ridens disparuit.
Mediis noctibus
Divitiae relictae splendorem
Aspiciendum ostenderunt,
Sed ille in terram cecidit
Bellipotentis
Virtute.
Quomodo in terra
Vultus hominum viguerit
Viribus potentium
Mihi notum;
Siquidem agendo quisque
Audax erat.
Ut veneno
Hostem turpem
Irrueret, donec
Rex mansiones imperio,
Regeret, si forte
Expergisceret.
Dominus opes divisit
Iis, qui meruere.
Habuit quisque
Tandem
Praemium vitae.
Non erat diu
Antequam bello superstites
Sylvas reliquerunt
Imbecilles, fide fallaces
Simul cum iis,
Qui non ausi fuerant
Antea hostibus se objicere
Pro sui domini
Magna necessitate
Sed infames
Scuta gesserant
Armaque.
Ibi senex jacuit
Intuitus Wiglafum.
Ille fessus
Sedit pugna pugnata
Domini juxta humeros:
Humectavit eum lacrymis.
Illi res haud bene cessit,
Nec potuit
In terra proficere,
Ut liceret bene
Patris familiae vitam conservare;
Nec potentis
Avertere valuit
Judicium Dei, actis decretum
Homini cuique:
Ut nunc iterum fecit.
Tunc erat in ista expeditione
Dira et gravia
Facile, quae manebant eos,
Quos robur animi deseruerat.
Wiglafus dixit
Weohstani filius
Viros aeger animo
Intuens exosos:
O poterit dicere,
Qui velit vera loqui,
Quod dominus
Qui vobis cimelia
Dedit, vobis idem clemens fuerit
Vos ibi aderatis, dum
Ille in cervisiae
Scamno saepe tradidit
Aulae covictoribus
Galeam et loricam
Rex suis subditis,
Quos bellicosissimos
Alicubi procul aut prope
Invenire potuit;
Ut cito
Apparatum bellicum
Irae obverteret,
Dum sui armis peterentur.
Haud quaquam populi Rex
Plebiscitis
Gloriari opus habuit:
Tamen illi Deus permisit
Victoriae auctor,
Ut suos ipse ulcisceretur
Solus acie,
Ubi roboris indiguit.
Ego illi vitae munimen
Exiguum valui
Dare, ingruente bello;
At nitebar, etsi
Mearum modu excederet
Virium, adjuvare.
Convivium erat illi minus jocundum,
Quem ego ense ferii.
Animus emolliendi scelestos
Fortior fervuit in mente
Euntium; nimis parvus
Ardua circa Regem
Ubi eos pugna supervenit,
Qui debuere opibus acceptis,
Et ensibus datis
Pro omni patriae charo
Vestro generi
Lubenter occumbere.
Generalis judicii conventus
Hujus gentis
Viris quibusvis
Vacuus existit,
Ex quo optimates
A longinquo intellexerunt
Fugam. Vestro
Judicio fide decreto
Mors maneat
Nobilem quemlibet,
Cui est turpis vita.
Jussum tunc hoc grave negotium
Domum deferri
Supra oram promontorii,
Ubi Dux agminum
Toto die
Animo maestus sedit
Scutum tenens brachio,
In exspectationem supremi
Diei, et reditus
Dilecti viri.
Brevi obticuere
Responsa.
Id non erat moris;
Sed ille vere
Dixit coram omnibus:
Nunc est voti largitor
Aeolicorum virorum,
Dominus Gothorum
Mortis lecto affixus:
Manet bene quietus
Serpentis facinore.
Illo coram jacet
Princeps par
Sex vulneribus aeger.
Ense non potuit
Misero (Hosti)
Aliquo modo
Vulnus inferre.
Wiglafus adsedet
Beowulfo
Filius Wighstani
Dux caeteris praecellens
Mortalibus,
Habitus magno honore
A summo principe.
Gratum et ingratum
Nunc est populo exponendum
Bellum. Paulo
Post inter Francos
Et Frisones strages Regis
Lata fiebat.
Fuit iste conflictus
Durus adversus Hugonem,
Ex quo Higelacus venit
Eundo classe populatum
Frisonum terram.
Ibi eum fervida incolae
Pugna, subacta
Vita, perdomuere
Vi nimia,
Quae heroem sago clarum
Flecteret.
Cecidit in acie.
Non minus opes distribuit
Princeps bonus.
Nos deinceps mare
Pericula ingressos
Cinxere.
Non ego populo Suecico
Pacem aut pacta
Aliquo modo expecto:
Et fuit late notum
Quod Ongenthious
Regem percusserit
Genere sereno verendum
Apud Rafnholtum,
Ubi propter arrogantiam
Primum petebat
Cum Gothica gente
Bello Scyfingi.
Sic iis vafer
Pater Otheri
Senex et formidolosus
Manu retribuit
Ablatum thalasiarco
Sponsalem dotem
Senis filiae,
Auro spoliatae
In miseriam matris
Et Otheri:
Et eos persecutus est
Vitam subactum,
Donec pervenerint
Difficulter
Rafnholtum
Domino carentes.
Obsessit tunc suo agmine
Gladiorum reliquias.
Obsessis execrabile
Malum minabatur.
Pejus fecit:
Tota nocte
Dixit: mane
Gladii acie
Adigere vellet
Quosdam feralem in arborem
Joci causa.
Solatium post obtigit
Aegris maerore commune,
Primo mane postquam
Hygelaci
Cornu et tubae
Sonitum intellexerant.
Tunc ille bonus vovit
Gentis nobilibus
Ultimum euntibus.
Fuit cruenta vestigiis
Sueonum Gothorumque
Strages virorum
Late conspecta;
Quomodo populus cum eo
Jurgia exercuerit
Discessit tunc ille bonus
Cum suis optimatibus
Prudens et valde sollicitus
Arcem oppugnatum.
Dux Ongentheous
Valde conturbatus
Higelaci
Bellum audiverat
Divitis militari apparatu.
Inter arma non speravit,
Quod adversus nautas
In pugna posset
Altum navigantes
Thesaurum defendere
Liberi famulique
Dedere se
Omnes intra terrestrem aggerem.
Tunc opes oblatae
Suecicae genti,
Vexilla Higelaco.
Liberum mare inde
Procul transitum,
Postquam principes
Domum subegerant.
Ibi fiebat Ongenthious
Acutis gladiis
Flavicomus
Exspectata ultione punitus.
Quam Rex
Permisit
Successoris proprio arbitrio.
Iracunde
Wulfus Wenredi filius
Armis tactus est,
Ut illi prae ictu
Sanguis ex venis prosiluerit
Ultro sub coma.
Non pertimuit vulnus
Senex Scylfingus,
Sed reddidit mox
Pejorem mutuo
Caedis clangorem,
Ex quo Rex
Illuc se converterat.
Non potuit acer
Filio Wonredi
Aetate provecto viro
Manu talionem referre:
Etiamsi ejus gestam in capite
Galeam aere secaret,
Ut sanguine discolor
Caderet.
Cecidit in terram:
Non erat morti destinatus adhuc
Ducum decus;
Sed ille convaluit
Etsi vulnere tactus.
Fecit fortis
Higelaci satrapa
Latos mucrones,
Ubi suus frater ceciderat,
Veteres gladios voraces
Barbaras galeas
Frangere, inter scutorum vortices.
Ubi ceciderat Rex
Populi custos,
Vita collapsus,
Fuere multi,
Qui ejus filio favebant
Regnum augentes,
Quod illi cesserat.
Stragis tunc loco
Occupato,
Abstulerunt
Annulum Othero.
Ceperunt Ongentehoi
Ferream loricam,
Durum ensem capulo munitum
Et ejus galeam simul,
Heroum decus
Higelaco obtulit.
...........
....ornamenta accepti
Et pulchriora promisit
Stipendia satellitibus,
Et donativa:
Sic remuneravit bellonae impetum
Gothorum dominus,
Regis successor.
Ubi domum venit,
Joforo et Wulfo
Praeter res praetiosas tradidit
Utrique
Innumerabiles
Fundos et ovilia.
Neuter haud egebat
Illi praemia exprobrare.
Per hunc mundum,
Postea ejus
Gloria volavit,
Et tunc Joforo spospondit
Unicam filiam
Solenniter
In amoris pignus.
Haec est vindicta
Et odio
Strages noxia viris,
Quam ego vidi
Nos evocasse
Ad Sueonom gentem,
Postquam intellexerat
Dominum nostrum.
Vita functum,
Qui antea tenuit
Contra persecutores
Thesauros et regnum.
Post virorum ruinam
Acres Scyldingos
Populus promovit
Ulterius
Ducis authoritatem augendo.
Mihi festinandum
Etenim nos Regem
Ibi conspeximus,
Et inde deduximus,
Qui nobis annulos dedit
Sacramento addictis.
Non aliquae
Molliet animosum,
Dum sit gazophylacium
Auri innumeri,
Saeva comminatio.
.........
Et nunc sub finem
Ipsius vitae, annulos
...........
Incendium devorabit
Ignis teget:
Nec minus dux arma feret
Ore celebrandus:
Nec virgo splendebit
Habens in collo
Monile praetiosum:
Sed animo maesta
Auro spoliata
Saepe sola
Exul vagabitur.
Nunc exercituum dux
Risum deposuit
Jocum et Jubila.
Igitur erint arma
Multo mane frigidis
Manibus amplexata,
Elevanda brachiis.
Nihil cythara sonat
Milites excitatum;
Sed ater corvus
Alacer super moribundis
Multa loquendo
Aquilae narrat,
Quomodo inter epulas progressum
Laudet.
Lupus caesos diripuit.
ita miles animosus
Retulit:
Ingrata narratione
Nec mentitus est multa
Nec eventus nec verba.
Agmen totum surrexit,
Iverunt maesti
Ad Arnanaesiam
Tumidi lacrimis,
Prodigia intuendo.
Invenerunt in arena
Exanimem
Stragis loco potitum,
Qui iis annulos dederat
Olim multoties.
Tunc vitae dies
Divo elapsus erat;
Siquidem Imperator,
Aeolicorum dominus
Portentosa morte obierat.
Ante relatum,
Monstro similem
Serpentem in campo
Hostimenti instar
Ibi taetrum....jacere.
Erat cubile draconis
Foedum horrore
Gladiis adusti:
Erat quinquaginta
Pedum mensura
Longus in cubile.
Aetheris gaudium non tenuit.
Tempore nocturno
Inferam discessit
Mansionem visitatum
Morte occlusus.
Terrae fossorem
Finis subegit.
Illi coronae steterunt,
Pocula et crateres:
Patinae jacuerunt,
Et pretiosi enses
Rubigine corrosi,
Qui in terrae sinu
Mille hiemibus
Ibi sepulti fuere.
Inde fuit haereditas aucta
Arte humana facto
Auro incantatione fascinato,
Orbes amoenas
Tangere non potuit
Virorum aliquis,
Nisi Deus ipse,
Victoriae verus Rex
Daret cui vellet:
Ille est hominum custos,
Manum aperiens
Aequam cuique homini,
Ut sibi conveniens ducit.
Tunc fuit apertum,
Quod iter non profuerit
Iis, quos nequam
Intus interceperat
Malitia; intra murum
Custos, ante straverat
Virorum aliquos.
Tunc istud facinus fiebat
Punitum aspere.
Mira ubique ducem
Virtus excelsum ad finem duxit.
Vitam agat
Longam, utinam!
Cum suis amicis:
Meritas sedes habitet.
Verum evenit Beowulfo,
Cum castri custodem
Peteret summa vi,
Quod ipse non noverit
Per quid suae vitae
Divortium fieret.
Sic ad diem judicii
Dilecti vocatur (locus)
Regis palus (Kongelu.)
Tunc ibi effectum est,
Ut miles
Sceleris reus
Praedonum tolleretur in crucem
Inferni clatris detentus.
Scelus puniet
Ille, qui campum sparsit,
Tritico aureo,
Quod paratum habebat
In sua posessione,
Ut antea demonstratum.
Wiglafus loquebatur
Wigstani filius:
Saepe duces plures
Eadem invitos
Calamitas oppressit:
Ita nobis evenit;
Etenim non licuti nobis docere
Dilectum Regem,
Regni custodem
Consilio ullo,
Quod non tangeret
Auri custodem,
Faceretque jacere,
Ubi diu fuit
Mansione usus,
Ad vitae finem.
Susceptum sublime opus:
Thesaurus est examinatus
Aspera via,
Fuitque datus
Potenti Regi.
Illuc illectus
Fui ibi intus
Et tota lustravi
Domus ostia,
Quae mihi patuere.
Non omnis benigne
Via permissa
Sub terrestri aggere.
Ego in festinatione
Cepi magnam mercedem
Manibus validis gravem
Rerum praetiosarum
Huc....allatum
Mihi vita
Fuit adhuc
.........
Et vos! sapientum
Coetum universum alloquor:
Senes in transitu
Vos ego salutando appello,
Orans ut vos perficiatis
Post mavortia gesta
In rogi loco
Tumulum excelsum
Magnum et celebrem,
Etenim virorum erat
Militarium meritis ornatissimus
Late per mundum,
Dum illi saepius
Frui iis licuit.
Agite! nunc festinemus:
Adeste! et asportate
Praetiosa arma
Admiranda intra munimen.
Ego vobis dico:
Ite!
Ne parcite
Annulis et defaecato auro;
Esto, qui haec portet, paratus,
Illico prastanda
Illi, quem nos extulimus
Et eduxuimus,
Domino nostro,
Dilecto viris.
Ibi ille diu
Opes custodiens
Saeptum tuebitur.
Satus Wigstano
Heros Hildo charus
Viros multos
Allodiales
Ligna rogo apta
A dissitis affere (locis),
Populo venit
Successus obviam
Nunc ignis deglutiet
Crescendo. Pallidus jacuit
Militum vexator,
Quibus saepe immiserat
Calybea pluvia
Telorum tempestatem
Nervis excussorum.
Emissum inter clyperorum vortices
Telum nesciit moram.
Pennarum apparatu promptum
Jaculo gravidum ivit.
Quomodo prudens
Filius Wighstani
Avocavit a turre
Regis ministros.
Septem......
Tunc maxime opportune
Iverunt octo
Alii sub dolosum tectum,
Militum alii
Manibus ferunt
Accensum lumen.
Qui primus incessit
Non fuit exsors
Thesauri direpti
Postmosudm custode carentis.
Aliqua parte (alicubi)
Relatum est
In domo manere
Reliquias jacentes.
Paulo post plus
Festinanter
Exportatis
Praetiosis cimeliis,
Draconem detrusum
Serpentem per praecipitia muri
Fecit abjectum
Fluctibus complecti
Thesauri custos.
Tunc fuit captum aurum
Trutina ponderatum
Quodcunque innumerabile
Principi allatum
Sublimi rebus gestis ad
Hronesnaesiam.
Illum tunc salutavit
Gothorum populus
Conflens in terra
Strenuus
Galea redimitus,
Bellicis ensibus,
Splendidis loricis:
Sic ille petierat.
Collocarunt in medio
Gloriosum Regem
Milites ovantes
Dominum dilectum.
Incepit tunc in colle
Rogum igne maximum
Miles excitare.
Xylophagus ascendit
Ater prae doloso labore.
Evolans descessit.
Lacrimis perfusam.
Ventus pyram dejecit
Ex quo ille osseam domum (corpus)
Fregerat.
Ardentes pectore,
Mente tristes,
Animo solliciti lugebant
Regis necem.
Sic quoque noeniis
.........in
Thesaurum......
Miles sollicitus tradidit
........prope
...........
..............
...............
.................
..Atro....
Horrorem velamine adhibito.
Altam tecto
Basilicam perficiebat tunc
Aeolicus populus
...............
..........
Illa erat alta et ampla
Navigantibus
Late conspecta;
Et signum expansum
In summo vertice.
Jussu principis
Signum ignitum
Ad murum fecerunt,
Ut fieret simillimum
................
Sagaces viam intus possent.
Illi tumulo intulere
Annulos et monilia,
Et talia ornamenta,
Qualia ex thesauro
Antea quis occulte
Sustulerat.
Relictae sunt nobilium
Opes terrestres.
Custoditum aurum terra,
Ibi id nunc iterum relictum
........
Tam inutile quam
...........
Fuit tunc circa tumulus
Structus Bellonae dilecto
Principi
............
Omnes duodecem voluere
............
.........dicendo,
Regem commemorando,
Carmen recitando,
Et de eo loquendo
Collaudabant ducis gesta
Et ejus fortia facta.
..............
Nobiles statuerunt
Sic iterum...
.............utinam
Ejus amici
Verbis collaudantes
Pectore laeti iterum
Exinde reportent
Pro munere domum
...............
Sic maerore comploravit
Gothorum populus
Domini......
Familiares
Dicebant, quod esset
Mundi Rex
Viris liberalissimus
Et manu fortissimus,
Populo clementissimus
Et Gloriae cupidissimus.
Beowulfus / I-VII / VIII-XIV / XV-XXI / XXII-XXVIII / XXIX-XXXV / XXXVI-XLIII*
This LTM web-edition © 2008 Claude Pavur of Saint Louis University. This material is being made freely available for non-commercial educational use.
